راه هایی برای جلوگیری از کچلی ریش

salamatmag (3)
ب

چه بیماری سبب کچلی در ریش می شود ؟

salamatmag 3 51 300x150 راه هایی برای جلوگیری از کچلی ریش

 

در این مقاله در سلامت مگ به راه هایی برای جلوگیری از کچلی ریش می پردازیم ، با ما تا پایان مقاله همراه باشید

 

گچلی ریش چیست ؟

 

کچلی ریش خارش آرایشگر هم نامیده می شود چون این بیماری بیشتر در زمان اصلاح توسط آرایشگر با تیغ مشترک منتقل می‌شود و دانه‌های پوستی به وجود آمده خارش‌دار علت قارچ پوستی  هستند. قارچی که سبب این بیماری می‌شود درماتوفیت نام دارد. این قارچ‌ها معروفند و در همه جای دنیا پیدا می‌شوند. درماتوفیت عامل بیماری قارچی به نام ژوک است که در بین ران‌ها ایجاد می‌شود، این باکتری بیماری قارچی دیگری به نام پای ورزشکار را نیز باعث می‌شود که اطراف پا را آلوده می‌کند. درماتوفیت ها آنزیم‌های مخصوصی دارند که قادر به حضم کراتین هستند، نوعی پروتئین که لایه‌ی سخت بیرونی پوست را می‌سازد. موها و ناخن‌ها هم ترکیبی از کراتین هستند. بنابراین آلودگی درماتوفیت در زیر لایه‌ی رویی پوست گسترش پیدا نخواهد کرد. بااین‌حال درصورتی‌که بدن به حضور قارچ واکنش نشان دهد وضع فذق می کند و ممکن عفونت باکتریایی دومی هم به وجود بیاید.

 

 

چرا کچلی ریش میگیریم

 

گونه‌های متفائتی از درماتوفیت ها سبب به وجود آمدن کچلی ریش می‌شوند. برخی از آن‌ها فقط به پوست انسان تمایل (انسان‌دوست) دارند و بعضی دیگر به سراغ گونه‌های جانوری (حیوان‌دوست) می‌روند البته می‌توانند به انسان هم منتقل شوند. گونه‌های درماتوفیت زیر باعث کچلی ریش می شوند:

 

تریکوفیتون روبروم

تریکوفیتون منتاگروفیتس

تریکوفیتون وروکوزوم

میکروسپوروم کانیس

تریکوفیتون ویولاسئوم

تریکوفیتون مگنینی

تریکوفیتون شوئن لاینی

گونه های قارچی دیگر که باعث بیماری کچلی ریش می‌شوند بر اساس موقعیت جغرافیایی، تماس نزدیک با حیوانات و عوامل آب و هوایی و سبک زندگی تغییر می‌کنند.

 

 

علایم کچلی ریش

 

در بعضی از موارد خفیف کچلی ریش علائمی ندارد. گاهی هم بدون هیچ دانه‌ی مشخصی تنها احساس خارش می کنید. اگرچه واژه‌ی ریش در آن به‌کاربرده شده اما کچلی ریش ممکن است تنها ناحیه‌ی سبیل را در بر گیرد. کچلی ریش اغلب در روی چانه و گردن دیده‌شده و از آنجا گسترش پیدا می‌کند. به عفونت‌های درماتوفیت با عنوان کرم حلقه‌دار هم اشاره می‌کنند چون این باکتری باعث ایجاد زخم‌های حلقه مانند قرمز می‌شود. بااین‌حال این زخم‌ها همیشه به این شکل نیستند. زخم‌های پوستی کچلی ریش از لحاظ ویژگی ظاهری به دودسته‌ی برافروخته و غیر برافروخته تقسیم می‌شوند.

 

زخم‌های برافروخته بیشتر قرمز هستند و پوست ورم کرده و دانه‌های کوچکی در روی پوست هستند که از خود موادی ترشح می‌کنند. ممکن است احساس درد هم به وجود بیاید. در مورد غیر برافروخته، تورم و قرمزی کمتری به وجود می اید و معمولاً دانه‌ای هم دیده نمی‌شود. از دست دادن مو در قسمت‌های آلوده و خارش پوست که ممکن است شدت آن متفاوت باشد رایج است. ممکن است نواحی پر مو هنگام ابتلا به قارچ بیماری کریون (آبسه‌های ملتهب چرکی با ترشح های زردرنگ) همراه باشد. این بیماری بیشتر در کچلی ریش و کچلی سر اتفاق می افتد. چنانچه از ظاهر آن انتظار می‌رود دردناک باشد ولی کریون معمولاً همراه با درد و خارش نخواهد بود.

 

salamatmag 1 56 300x150 راه هایی برای جلوگیری از کچلی ریش

 

راه های درمان

 

 

درمان با استفاده از کورتون

 

از آنجا که رشد تکه‌تکه‌ای موی صورت از‌‌ همان ابتدای بلوغ یا دوران نوجوانی در آقایان شروع می شود، به احتمال بسیار فراوان می‌توان گفت بیماری طاسی سکه‌ای یا آلوپسی که از هر ۲۰۰ نفر ۲ نفر را گرفتار می‌‎کند، برایشان مطرح است. در این بیماری سیستم دفاعی بدن به دلایل نامشخص علیه فولیکول‌ها فعال و سبب ضعیف شدن ریشه و گاهی هم باعث نابودی آن می‌شود. طاسی بخشی از سر یا صورت در دوران کودکی الگوی خاصی دارد اما در دوران بزرگسالی تغییر می‌کند.

 

ریزش مو در سن کم، معمولا شکل کروی یا بیضوی دارد ولی با بیشتر شدن سن ممکن است به ابرو‌ها و موی سر نیز سرایت کند. درمان قطعی برای این بیماری وجود ندارد. درمان‌ها بیشتر برای جلوگیری از عود یا شدت آن است. با توجه به شرح حال این بیماران و اینکه مشکلشان فقط در ناحیه ریش و سبیل است، شانس موفقیت درمان کنترل‌کننده بیشتر است. درمان نیز معمولا استفاده از کورتون است. البته مصرف کورتون در بیماران باید محدود و با نظر پزشک معالج باشد.

 

کرم‌ها و ترکیب‌های دیگر یا استفاده از اشعه ماورای بنفش نیز راه‌های درمانی دیگری هستند که هرکدام را می‌توان پس از معاینه دقیق این بیماران بررسی کرد و بهترین درمان را به انها توصیه کرد.

 

گاهی مصرف دارو‌ها موقتی است و احتمال عود وجود دارد. البته بیماری‌های پوستی هم سبب ریزش مو می‌شوند و لازم است از این نظر هم مورد بررسی قرار بگیرند؛ اگر شکی در تشخیص نوع بیماری که باعث ریزش شده وجود داشته باشد، با انجام نمونه ‌برداری می‌توان در مورد آن مطمئن شد.

 

 

درمان  با پیوند مو

 

وقتی که سن آقایان هنوز کم است و احتمال اینکه تا ۳۰ سالگی رویش موهای صورتشان یکدست شود، زیاد است. اگر بیمار از نظر ژنتیک مشکلی داشته باشد و طی بررسی‌ها معلوم شود درمان‌های معمولی تاثیری در رویش مو‌ها ندارند، می‌توان از دو روش میکروپیگمانتاسیون و پیوند مو استفاده کرد. میکروپیگمانتاسیون، نوعی خالکوبی پیشرفته با مزایای بهتر است و برای انجام آن از رنگ‌ها و موادی استفاده می‌شود که از نظر پزشکی مورد تایید هستند. خالکوبی معمولا برای ریزش‌هایی است که محدوده وسیعی ندارند مثلا ریزشی که فقط در سبیل وجود دارد یا فردی که در اثر حادثه بخشی از ابرویش دچار کچلی شده است. دوام این مواد روی پوست تقریبا ۳-۲سال است و مزیت آن پاک کردن آسانش به‌ وسیله لیزر توسط پزشک متخصص است.

 

از این رنگ‌ها حتی برای بیمارانی که مبتلا به ویتیلیگو یا برص هستند نیز استفاده می‌شود چون در بیماری ویتیلیگو رنگدانه‌ها از بین می‌رود و پوست بخشی از قسمت‌ها روشن‌تر از دیگر مناطق است، با این رنگ‌ها می‌توان تا حدودی، رنگ از دست رفته پوست را باز گرداند.

 

کاشت مو نیز روش خوبی برای جایگزین کردن مو در نقاط طاس و بی‌مو است. پیوندی که برای صورت و سبیل مورد استفاده قرار می گیرد از موهای شقیقه یا خط موهاست که از نظر الگوی رشدی بیشتر شبیه به ریش و سبیل هستند؛ یعنی رشد مو‌ها محدود‌تر است.

 

بیمار حتما باید به متخصص پوست مراجعه کند تا آزمایشات بیشتری انجام شود و ببینند آیا گزینه خوبی برای کاشت مو است یا بهتر است برایش میکروپیگمنتیشن انجام شود.